شكست غرور

 ما دو تن مغرور

 هر دو از هم دور

 وای در من تاب دوری نیست

 ای خیالت خاطر من را نوازش بار

بیش از این در من صبوری نیست

 بی تو من تنهای تنهایم

من به دیدار تو می آیم

آفتاب و ذره

تو ای شكوهمند من

شكوه دلپسند من

 تو آن ستاره بوده ای

 كه مهر آسمان شدی

 ز مهر برتر آمدی

فراز كهكشان شدی

به دره ها نگاه كن

به ژرف دره ها نگر

به تكه سنگهای سرد

به ذره ها نگاه كن

به من بتاب

 كه سنگ سرد دره ام

كه كوچكم كه ذره ام

به من بتاب

 مرا ز شرم مهر خویش آب كن

 مرا به خویش جذب كن

مرا هم آفتاب كن

شعر از حمید مصدق