نامه هایی از روی دلتنگی برای او که تمام ناتمام من است
*************************
نوشته های من برای کسی که مرا از تنهایی نجات داد. نیمه ی نا تمام من را تمام کرد تا تمام ناتمام من باشد. می نویسم برای فرشته کوچولوی مهربونی که فرشته کوچولوی من شد هست و قرار هست که بمونه
موجیم و وصل ما ازخود بریدن است ساحل بهانه ای است رفتن رسیدن است تا شعله درسریم پروانه اخگریم شمعیم و اشک ما در خود چکیدن است ما مرغ بی پریم از فوج دیگریم پرواز بال ما در خون تپیدن است پر می کشیم و بال بر پرده خیال اعجاز ذوق ما در پر کشیدن است ما هیچ نیستیم جز سایه ای ز خویش آیین آینه خود را ندیدن است گفتی مرا بخوان خواندیم وخاشی پاسخ همین تو را تنها شنیدن است بی درد وبی غم است چیدن رسیده را خامیم و درد ما از کال چیدن است
قیصر امین پور
+
نوشته شده در یکشنبه دهم مرداد 1389ساعت 2:30 توسط تنها
|
